No deem, wat Dir gesitt: Wéi gesäit den Alldag vun engem Kand am Sudan aktuell aus?

EH: Den Alldag vun engem Kand am Sudan huet sech op e Kampf fir d’Iwwerliewe reduzéiert. Vill Kanner erwächen op iwwerfëllte Flüchtlings-Sitten, déi aus deem gebaut sinn, wat d’Famille grad fannen – Baaschen aus Plastik, Bengelen, Stoffreschter.

Op Plaze wéi zu Tawila, wou Honnertdausende vu Leit ukoumen, nodeems si virun der Gewalt geflücht sinn, hunn d’Kanner all Vertrautheet vun engem Doheem, hire gewinnten Alldag an all Gefill vu Sécherheet verluer. Si si vun Honger, Krankheeten an Onsécherheet ëmginn, wärend Ënnerernärung an Epidemië wéi Cholera a Riedelen sech séier ausbreeden, well d’Gesondheetssystemer zesummebriechen.

Fir Millioune vu Kanner ass d’Bildung ënnerbrach ginn: Schoulen a Klassesäll goufen zerstéiert oder beschiedegt. Verschidde Kanner hu säit Jore kee Buch méi an der Hand gehat. Vill anerer si vun hire Famillje getrennt a kommen op Flüchtlings-Sitten un – verängschtegt a schwéier traumatiséiert duerch dat, wat si erlieft hunn. Ma och ënnert dëse Bedéngunge gesi mir Kanner, déi sech un der Hoffnung festhalen, andeems si temporär Klassesäll besichen oder einfach mat deem spillen, wat si fannen. Dës kleng Momenter erënneren eis drun, firwat mir och weiderhin alles mussen ënnerhuelen, fir d’Kanner ze erreechen.

Dir sidd aktuell selwer am Sudan. Wat sinn am Moment déi gréissten Erausfuerderungen, mat deenen Dir an Är Kolleegen um Terrain konfrontéiert sidd?

EH: D’Hürden, fir d’Kanner ze erreechen, si riseg. All Beweegung erfuerdert Verhandlungen, Geneemegungen a laang Stonnen op beschiedegte Stroossen, wou d’Frontlinne sech ouni Virwarnung verréckele kënnen. Heiansdo brauche mir Deeg, fir eng Communautéit ze erreechen – an och da kann den Zougang am leschte Moment nach refuséiert ginn.

Eis Ekippe schaffen an engem Ëmfeld, an deem déi elementar Servicer bal komplett zesummegebrach sinn: Brennstoffmangel, beschiedegt Spideeler an net funktionéierend Infrastrukture bremsen eis dauernd. Och bürokratesch Hürde verzögeren d’Geneemegunge fir d’Liwwerung vu liewenswichtegen Hëllefsmëttel am ganze Land. An dat alles geschitt zu enger Zäit vun zouhuelender Gewalt, déi déi humanitär Operatiounen aschränkt, Liwwerketten ënnerbrécht a souwuel Ziviliste wéi och humanitär Aarbechter a Gefor bréngt. Mee trotz all dësen Hindernisser liwwere mir weider – Camion no Camion, Konvoi no Konvoi – well d’Kanner net waarde kënnen.

Fir Donateuren, déi d’UNICEF am Sudan ënnerstëtzen: Wat fir en Ënnerscheed mécht hir Ënnerstëtzung fir d’Kanner an d’Famillen? 

EH: D’Ënnerstëtzung vun der UNICEF am Sudan dréit onmëttelbar zum Iwwerliewe vun de Kanner bäi. Dank eise Partner an Donateure kënne mir d’Kanner géint déidlech Krankheeten impfen, Communautéite mat propperem Drénkwaasser versuergen, Kanner mat schwéierer akuter Ënnerernärung behandelen a sécher Raim schafen, an deenen si léieren a spille kënnen a lues ufänken, sech vun hiren Traumaen ze erhuelen.

Dës Ënnerstëtzung hëlleft eis och, d’Dignitéit vun de Famillen erëm hierzestellen, andeems mir Kanner erëm mat hire Famille vereenen, psychosozial Betreiung ubidden a sécherstellen, dass Mammen Zougang zu Gesondheetsservicer fir hir Puppelcher hunn. An enger Kris vun dësem Ausmooss hëlleft all Bäitrag, d’Kanner ze erreechen – egal wou si sinn, och an den entleeënsten oder onsécherste Géigenden.

Dir erlieft sécher ganz vill. Gëtt et eppes, wat Dir viru Kuerzem gesinn oder héieren hutt, dat Iech besonnesch am Kapp bliwwen ass? 

EH: Et gi vill Momenter, déi mir am Gediechtnes bleiwen, mee ee Moment, dee mir ëmmer erëm an de Kapp kënnt, ass d’Begéinung mam Doha, engem jonke Meedchen, wärend enger rezenter Missioun zu Tawila am Darfur. Hatt war mat senger Tatta a senge Geschwëster geflücht, nodeems d’Gewalt och de Wee an hire Quartier fonnt hat. Trotz allem dreemt hatt dovun, nees an d’Schoul ze goen an enges Daags Englesch ze ënnerriichten. Seng Entschlossenheet war eng Erënnerung dorun, dass Kanner och an den däischterste Situatiounen nach Liicht a sech droen.

En anere Moment, deen ech ni vergiesse wäert, ass wéi ech Frae gesinn hunn, déi mat schwéier ënnerernäerten an dehydratéierte Kanner an Ernärungszentre koumen. Hir Widderstandskraaft an déi roueg Stäerkt vun de Familljememberen, déi sech ëm si këmmeren a suergen, nodeems si esou vill verluer hunn, beschäftegt mech oft. Dat si keng Statistiken – dat si Kanner mat Perséinlechkeeten, Dreem an enger Zukunft, déi mir net verléieren däerfen.